Kampania o Aitape – Wewak – jedna z ostatnich kampanii na wojny na Pacyfiku podczas II wojny światowej. Od listopada 1944 do końca wojny w sierpniu 1945 roku australijska 6 Dywizja Piechoty, przy wsparciu powietrznym i morskim, walczyła z japońską 18 Armią w północnej Nowej Gwinei. Australijczycy uważali te działania za operację „oczyszczającą” i chociaż ostatecznie zakończyły się one sukcesem, ponieważ japońskie siły zostały wyparte z terenów przybrzeżnych i zepchnięte w głąb lądu, gdzie w trudnej do przebycia dżungli wymierały z głodu i chorób, to straty Australijczyków również były wysokie. Ponieważ Japonia znajdowała się już wtedy na skraju klęski, straty te doprowadziły do kwestionowania przez australijskie społeczeństwo militarnej konieczności prowadzenia tej kampanii.

Tło W 1942 roku Japończycy zajęli region Aitape w północnej części Nowej Gwinei w ramach swojej generalnej ofensywy na południe. Przez cały rok 1943 i 1944 alianci uruchomili serię ofensyw na Nowej Gwinei i okolicznych wyspach, próbując zneutralizować główną japońską bazę wokół Rabaulu na Nowej Brytanii, jako część generalnej ofensywy w kierunku Filipin, zaplanowanej na lata 1944–1945.