Oficer armii i historyk wojskowości Eustace Keogh stwierdza, że „politycznie lub strategicznie ofensywy na Wyspie Bougainville’a i w Aitape – Wewak nie miały żadnego pożytecznego celu”.
Niemniej jednak, w czasie planowania operacji australijscy dowódcy nie mieli możliwości wiedzieć, kiedy wojna się skończy, a istniały polityczne i operacyjne powody, aby przeprowadzić tę kampanię. Pod koniec 1944 roku australijska armia odgrywała już drugorzędną rolę w walkach z Japończykami i istniała polityczna potrzeba, aby Australia udowodniła, że wciąż dzieli ciężar wojny na Pacyfiku. Ponieważ Nowa Gwinea była wówczas terytorium australijskim, argumentowano, że istnieje też odpowiedzialność Australii za oczyszczenie tego obszaru z wrogich wojsk. Niezależnie od tego, z powodu niedoborów siły ludzkiej w australijskiej gospodarce, rząd zażądał, aby armia znalazła sposób na zmniejszenie jej liczebności, jednocześnie wymagając od niej utrzymania sił do podejmowania dalszych operacji przeciwko Japończykom aż do 1946 roku. Aby to zrobić, argumentowano, że konieczne było oczyszczenie z Japończyków obszarów, które zostały pominięte, aby umożliwić redukcję stacjonujących tam garnizonów.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy II wojny światowej na Pacyfiku Kategoria:Bitwy w 1945 Kategoria:Aitape Kategoria:Bitwy II wojny światowej z udziałem Japonii