W 1944 roku Bulkeley wziął udział w inwazji na Normandię. Dowodził torpedowcami i trałowcami, oczyszczając szlaki do plaży Utah, powstrzymując niemieckie E-booty przed atakowaniem okrętów desantowych wzdłuż Mason Line i podnosząc rannych marynarzy z tonącego trałowca USS „Tide” (AM-125), niszczyciela eskortowego USS „Rich” (DE-695) i niszczyciela USS „Corry” (DD-463). Gdy operacje inwazyjne dobiegały końca, Bulkeley otrzymał dowództwo nad swoim pierwszym dużym okrętem, niszczycielem USS „Endicott” (DD-495). W sierpniu 1944 roku został mianowany dowódcą rajdu dywersyjnego na port La Ciotat. Dwie brytyjskie kanonierki pod jego dowództwem znalazły się pod celnym ostrzałem niemieckiej korwety i uzbrojonego jachtu. Wkraczając do akcji z tylko jednym sprawnym działem, Bulkeley zaatakował obie wrogie jednostki z bliskiej odległości, zatapiając je. Później uratował brytyjskich marynarzy z wody, a następnie wielu niemieckich marynarzy. Następnie skomentował: „Co innego mogłem zrobić?
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — John D. Bulkeley · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.