Grób jeźdźca w Dobrocinie/Groß Bestendorf — pochówek szkieletowy (inhumacyjny) należący do kultury wielbarskiej, odkryty w 1924 w żwirowni na małym wzniesieniu pomiędzy wsiami Groß Bestendorf (dziś Dobrocin) i Wilmsdorf (dziś Wilamowo) w ówczesnych Prusach Wschodnich.
Nazwa pochówku Mimo że dziś obszar, na którym dokonano odkrycia, należy do Wilamowa i znajduje się blisko Wilamówka, w literaturze przyjęto jako nazwę lokalizacji stanowiska archeologicznego Dobrocin/Groß Bestendorf. Czasami miejsce bywa mylnie identyfikowane jako Gardeja/Szlemno, gdzie w 1894 roku znaleziono podobne przedmioty.
mały|left|Przedmioty odnalezione w grobie
Odkrycie grobu Odkrycie grobu nastąpiło pod koniec marca 1924, ale odpowiednią instytucję — Towarzystwo Starożytnicze Prussia (niem. Altertumsgesellschaft Prussia) w Królewcu — powiadomiono około miesiąca później. Powodem tego opóźnienia było nieprecyzyjne określenie prawa własności do znajdowanych zabytków w pruskiej tzw. Ustawie o wykopaliskach (niem. ).