Według Adama Cieślińskiego (i innych badaczy), grób w Dobrocinie należał do mężczyzny, bo znaleziono w nim parę ostróg. Wisiorki kapsułkowe w kulturze wielbarskiej pojawiają się natomiast zazwyczaj w grobach kobiecych. Cieśliński zauważa, że podobny kształt mają rzadkie germańskie zapinki do zbroi z Thorsberg, składają się one bowiem z dwóch krążków o średnicy 4,4 cm, łącznika i elementu zamykającego. W jednej z nich element zamykający ma konstrukcję zawiasową, podobną do tej dobrocińskiej. Być może kapsuła z Dobrocina była więc zapinką pancerza lub okuciem pasa. Cieśliński uważa, że kapsuła mogła pochodzić ze Skandynawii bądź stanowiła wytwór miejscowych warsztatów złotniczych, nawiązujący do złotnictwa północnoeuropejskiego.
Dwie ostrogi i czaszka szkieletu Zdaniem Gaertego, grzbiet kabłąka obu ostróg miał kształt daszka, a wygięty szenkiel, pusty w środku, miał dwanaście płaszczyzn i trzy–cztery rowki wokół zwężonej szyjki. Półkuliste guziki na końcach kabłąka służyły do przypinania paska. Uznał te ostrogi za wschodniogermańskie, mało wyszukane, pochodzące z końca III wieku naszej ery.
Źródła nie podają obecnej lokalizacji ostróg i czaszki.
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Urgeschichte Ostpreußens
Kategoria:Dobrocin (województwo warmińsko-mazurskie) Kategoria:Epoka żelaza Kategoria:Stanowiska archeologiczne w województwie warmińsko-mazurskim