mały|Diagram z Metoposkopii, Samuel Fuchs, 1615 Metoposkopia – forma wróżbiarstwa, w której wróżbita na podstawie układu zmarszczek na czole i rysów twarzy badanej osoby przewiduje jej charakter i przeznaczenie. Była ona stosowana w starożytności, rozpowszechniona w średniowieczu, a szczyt popularności osiągnęła w XVI i XVII wieku.

Historia Pliniusz wspomina o metoposkopie opisanym przez Apiona Gramatyka, który potrafił ocenić wiek osoby i jak długo jeszcze będzie żyć. Według Swetoniusza inny praktyk uznał, że cesarzem zostanie Tytus, a nie Brytanik. Juwenalis był pogardliwy i uważał metoposkopię za coś plebejskiego.

Metoposkopia jest szeroko omawiana w ZoharzeMatt, Daniel, „Zohar, Vol.4".. Izaak Luria (1534–1572), syryjski rabin, również praktykował formę metoposkopii: poszukiwał hebrajskich liter na czole, a następnie poddawał je interpretacji.