W końcu XVII w. cerkiew w Jurowlanach została opisana w protokole wizytacyjnym jako budowla drewniana, niedawno remontowana. Według Grzegorza Ryżewskiego najprawdopodobniej była to druga świątynia na tym samym miejscu, gdyż pierwsza, szesnastowieczna, uległa wcześniej zniszczeniu. W kolejnym protokole wizytacyjnym z 1737 r. świątynię opisano jako bardzo starą, sugerując konieczność budowy nowej. W cerkwi nie było ikonostasu, a jedynie pewna liczba starych ikon. W świątyni znajdował się ołtarz główny zbliżony do tych używanych w kościołach rzymskokatolickich, z obrazem Najświętszej Maryi Panny. Wizerunek Maryi znajdował się też w drugim ołtarzu bocznym, w trzecim znajdował się obraz Zwiastowania, zaś w czwartym - ikona św. Jerzego. W cerkwi znajdował się również krucyfiks z drewnianą rzeźbą Chrystusa. Zarówno księgi liturgiczne, jak i naczynia liturgiczne na wyposażeniu cerkwi były bardzo zniszczone.