Dzięki niej Schlesag był w stanie wyprodukować 6200 ton surowego cynku i 3550 ton blachy cynkowej rocznie.
Ponieważ jednak brakowało niezbędnego zaplecza energetycznego, w latach 1855-1860 zakupiono liczne małe kopalnie węgla, które później połączono w kopalnie Mathilde i Karsten-Zentrum (w fundusz od 1872 r.). Niedostateczną bazę surowcową poprawiono także poprzez zakup znacznych udziałów w kopalniach galmanu „Scharley”, „Wilhelmine”, „Cäcilie”, „Neue Helene” i „Wilhelmsglück”. Akcje te były warte 12 milionów marekManfred Rasch: Der Unternehmer Guido Henckel von Donnersmarck. Eine Skizze. Klartext Verlag, Essen 2016, S. 65 ff., dlatego konieczne było podwyższenie kapitału. Choć tego drugiego pakietu akcji nie udało się wyemitować w całości, łączny kapitał Schlesagu w 1856 r. wynosił 23,5 mln marek.
Już w latach 1858/59 firma zainwestowała w walcownię cynku, aby móc oferować blachy o różnych kształtach i wymiarachManfred Rasch: Der Unternehmer Guido Henckel von Donnersmarck. Eine Skizze. Klartext Verlag, Essen 2016, S. 65 ff.. W 1877 roku AG kupiła walcownię cynku Humboldt w Kolonii-Kalk, aby przetwarzać surowy cynk nie tylko śląski, ale także belgijski i nadreński na rynek zachodnioniemieckiJahrbuch für den Oberbergamtsbezirk Breslau. Phönix-Verlag, Kattowitz/Breslau/Berlin 1913, S.