Skład zespołu wykrystalizował się w mieście Quebec (prowincja Antoine-Labelle) w momencie, gdy pianista R. Yacola, połączył siły z innymi absolwentami Konserwatorium, a byli to: Carroll Berard (gitara), Martin Murray (organy, syntezatory), Pierre Hebert (gitara basowa) i Gilles Chiassone (perkusja). Choć muzycy pierwszego składu, stopniowo odchodzili to Bouchard nadal pomagał w pracy na kompozycjami grupy (zwłaszcza Stadaconé i Isaacaron). Zespół podpisuje kontrakt z wytwórnią RCA Victor i nagrywa dwa, wybitne albumy w których recenzenci dopatrują się mniejszych, czy większych wpływów Mahavishnu Orchestra, Gentle Giant, a także rodzimych formacji Maneige, czy Opus-5.
Na debiucie Sloche pt. J'un Oeil, dominuje rock progresywny i oprócz Chiassone'a, zamieszczone tam utwory skomponowali wszyscy członkowie grupy. Według krytyków muzycznych, wpływy muzyczne zawarte na tym krążku – to z jednej strony zasłuchanie w to co działo się na scenie muzycznej Scena Canterbury (Caravan, Soft Machine, Hatfield and the North), z drugiej strony zaś wpływy jazz-rockowe i funkowe oraz echa fascynacji muzyką brytyjskiej formacji Gentle Giant. Przykładem tego drugiego jest otwierający płytę utwór C'pas la fin du Monde rozpoczynają przestrzenne syntezatory, płynnie przechodzące w dźwięki grane na pianinie Fendera we fragmentach funkowych.