Dane taktyczno-techniczne mały|lewo|alt=Wnętrze okrętu podwodnego UC-58|Wnętrze UC-58 Jednostki typu UC II były średniej wielkości przybrzeżnymi okrętami podwodnymi o konstrukcji dwukadłubowej. Wykonany ze stali o grubości 11 mm kadłub sztywny miał od 39,3 do 40,96 metra długości oraz 3,65 metra szerokości i podzielony był na sześć przedziałów wodoszczelnych (od dziobu): I – minowy ze sterami głębokości, II – pomieszczenia załogi, III – centrala, IV – pomieszczenia załogi, w tym kabiny oficerskie, V – przedział silników spalinowych i silników elektrycznych, VI – rufowy przedział torpedowy z pomieszczeniami załogi. Kadłub lekki wykonany był z blach o grubości od 3,5 do 4 mm i pokrywał większą część kadłuba sztywnego; pomiędzy nimi znajdowało się siedem zbiorników balastowych, zbiorniki trymujące i cztery zbiorniki paliwa.
Długość całkowita wynosiła od 49,35 do 53,15 metra, szerokość 5,22 metra i zanurzenie 3,68 metra. Wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosiła 7,46 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła od 400 do 434 ton, a w zanurzeniu od 480 do 511 ton. Jednostki od 1917 roku miały wysoki, ostry dziób przystosowany do przecinania sieci przeciwpodwodnych;