Józef Sokołowski (ur. 28 lipca 1891 w Pałanieczyńcach, zm. 9–11 kwietnia w Katyniu) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Ignacego, agronoma, i Adeli z Szelepińskich urodzony 28 lipca 1891 w majątku Pałanieczyńce w ówczesnym powiecie wasylkowskim guberni kijowskiej. Uczęszczał do gimnazjum humanistycznego w Kijowie. Konspiracyjnie uzupełniał wiedzę z zakresu literatury i historii Polski.
W 1913 został wcielony do armii rosyjskiej. Po szkoleniu unitarnym i ukończeniu pułkowej szkoły podoficerskiej został wysłany na front zachodni, gdzie dowodził plutonem. W połowie lipca 1914 został ranny. W tym czasie został mianowany podporucznikiem. Po sześciu miesiącach został awansowany na porucznika. Na początku 1917 został drugi raz ranny. Po wybuchu rewolucji lutowej został przeniesiony do pułku rezerwowego strzelców w Biełgorodzie, gdzie utworzył zapasowy dywizjon kawalerii dla oddziałów polskich.