Nasilenie choroby zależy m.in. od sposobu nawadniania. Pola nawadniane bruzdowo są najbardziej podatne, prawdopodobnie dlatego, że są bardziej zestresowane niż pola nawadniane zraszaczami, a także dlatego, że częste nawadnianie zmywa zarodniki mączniaka z rośliny i hamuje rozprzestrzenianie się choroby. Jednakże w 1987 r. na kilku polach nawadnianych zraszaczami także stwierdzono mączniaka. Rozwojowi choroby sprzyja także stres wodny oraz niski poziom azotu lub fosforu. Zaobserwowano także różną podatność różnych odmian, np. ‘Norgold Russet’ jest bardzo podatny, a ‘Russet Rurbank’ jest umiarkowanie podatny.
Objawy Pierwsze objawy choroby pojawiają się na początku lub w połowie lipca. Są to rozproszone, małe, wydłużone, brązowe plamki na łodygach i ogonkach liści. Już z daleka porażone rośliny odróżniają się nieco ciemniejszymi, matowozielonym lub szarym odcieniem liści. W miarę rozwoju choroby wydłużone, brązowe plamki stają się bardziej liczne i łączą się, tworząc okrągłe plamy na łodygach i liściach. Dolne liście żółkną, a następnie obumierają lub mogą szybko czernieć, a następnie opadać. Międzywęźla mogą stać się skręcone i kruche. Pod lupą można na liściach i łodygach dostrzec typowy dla mączniaków prawdziwych, watowaty nalot grzybni.