Stefania Warszawska (ur. 13 grudnia 1897 w Łodzi, zm. ok. 1944 w getcie łódzkim) – polska filolog klasyczna, nauczycielka łódzkich gimnazjów żeńskich i tłumaczka żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Stefania Warszawska przyszła na świat 13 grudnia 1897 roku w Łodzi w rodzinie żydowskiej. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczęła studia na Uniwersytecie Warszawskim, które zwieńczyła obroną pracy doktorskiej Ciceronis de Graecis iudicia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie w 1927 roku. Jej promotorem był prof. Stanisław Witkowski.
Pracowała jako nauczycielka w Gimnazjum Żeńskim im. Elizy Orzeszkowej w Łodzi oraz w Gimnazjum Żeńskim im. Emilii Sczanieckiej (1920–1939). Była jednym z założycieli Koła Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Filologicznego oraz jego wieloletnim sekretarzem (1928–1937). 11 września 1933 roku została mianowana na Przewodniczącą Sekcji Programowej Koła Łódzkiego PTFJ. Rybowska , J. Sowa , Działalność Koła Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Filologicznego w latach 1927-1939, w: Collectanea Philologica 7:2003, s. 5.. Wielokrotnie pełniła też funkcję delegata na coroczne Walne Zgromadzenia PTF. Swoje artykuły, sprawozdania i przekłady publikowała na łamach czasopism „Filomaty”, „Kwartalnika Klasycznego” i „Przeglądu Klasycznego”.