Zygmunt Kubat (ur. 13 lutego 1890 w Potoku Wielkim, zm. po 1945) – major administracji Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.

Życiorys Urodził się 13 lutego 1890 w Potoku Wielkim, w ówczesnym powiecie jędrzejowskim guberni kieleckiej, w rodzinie Józefa i matki z domu Habior.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach I batalionu 3 pułku piechoty Legionów Polskich. W czerwcu 1915 został ranny. Od 13 maja do 23 listopada 1918 był uczniem klasy „E” Szkoły Podchorążych w Warszawie. Po ukończeniu szkoły został mianowany podchorążym i przeniesiony do 32 pułku piechoty. W tym oddziale 14 marca 1919 został mianowany podporucznikiem piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 32 z 22 marca 1919, poz. 1058..

1 czerwca 1921, w stopniu porucznika, pełnił służbę w Okręgowej Szkole Podoficerskiej Nr 1, a jego oddziałem macierzystym był 32 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1029. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 54 pułku piechoty w Tarnopolu i przydzielony do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie. 23 grudnia 1927 został przeniesiony z 54 pp do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku w Departamencie Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych.