29 czerwca 1916 roku zdjęto cztery pozostałe zwykłe armaty 75 mm, natomiast 1 lipca „Diana” otrzymała cztery armaty 75 mm Canet na podstawach przeciwlotniczych Mellera, po dwie na mostku dziobowym i rufowym. Miały one kąt podniesienia luf zwiększony do +70° (w podstawach pierwszej serii +50°).
Opancerzenie thumb|Uproszczony schemat opancerzenia okrętów typu Diana Opancerzenie krążowników typu Diana stanowił typowy dla krążowników pancernopokładowych wewnętrzny pokład pancerny w rejonie linii wodnej, w formie skorupy z bocznymi skosami, pokryty płytami ze stosunkowo miękkiej . Grubość pancerza wynosiła w środkowej płaskiej części 38 mm, na skosach bocznych 63,5 mm, a w ich najniższej części bezpośrednio przylegającej do burt 50,8 mm. Dodatkowo stalowy pokład miał grubość 12,7 mm, zwiększając efektywną grubość opancerzenia.