Bitwa pod Guray – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 7–10 marca 1876 pomiędzy korpusem egipskim dowodzonym przez Muhammada Ratiba Paszę, a siłami abisyńskimi króla Jana IV. Druga znacząca bitwa w czasie wojny egipsko-etiopskiej, w której strategiczne zwycięstwo odnieśli Etiopczycy, co pośrednio doprowadziło do upadku rządów Isma’ila Paszy
Początek kampanii Po porażce pod Gundet, Egipcjanie wysłali nowy korpus ekspedycyjny. Dowodzone przez Ratiba Paszę oddziały liczyły 11 120 żołnierzy, co wraz z niedobitkami wojsk Arendrupa dawało łącznie ok. 12 tys. ludzi. Wojska były dobrze wyposażone, ale źle dowodzone: głównodowodzący miał nikłe doświadczenie, jego szef sztabu, dawny konfederacki generał William Wing Loring mówił słabo po francusku, który służył jako lingua franca; był też impulsywny i posuwał się do rękoczynów wobec egipskich żołnierzy. W sztabie pracowała różnorodna grupa oficerów europejskich i amerykańskich, niemówiących zazwyczaj po arabsku, którym porozumiewali się egipscy dowódcy oddziałów polowych.