Eliezer Lipe Bloch, Lejzer Bloch, Lejzor Lipa Bloch (ur. w 1888 lub 1889 w Humaniu, zm. 1944 w KL Mauthausen) – żydowski działacz społeczny i syjonistyczny, dyrektor Żydowskiego Funduszu Narodowego w Polsce, członek grupy Oneg Szabat w getcie warszawskim.

Życiorys Urodził się w 1888 lub 1889 w Humaniu w rodzinie zamożnych Żydów. Edukację uzyskał w chederze oraz w domu. Jako samouk nauczył się języka francuskiego, niemieckiego i angielskiego. Interesowała go poezja w języku hebrajskim, szczególnie twórczość Jehudy Halewiego, na temat której przygotował nigdy nie wydaną monografię. Także sam podejmował próby pisania wierszy w tym języku. Był działaczem Agudat Chowewej Sfat Iwri (Stowarzyszenia Miłośników Języka Hebrajskiego).

W 1910 roku ożenił się z Chają Hadasą Blank, z którą miał córkę Esterę i syna Moszego. Po ślubie zamieszkał w Lublinie. Po I wojnie światowej zaangażował się w działalność Żydowskiego Funduszu Narodowego, zajmującego się zbieraniem funduszy na wykup ziemi w Palestynie. Początkowo pracował w Łodzi i Wilnie, w 1926 roku objął stanowisko kierownika Biura Centralnego ŻFN w Polsce. Należał do kierownictwa polskiej partii Ogólnych Syjonistów. Był członkiem centrali Żydowskiego Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego „Tarbut”Aleksandra Bańkowska, Tadeusz Epsztein (opr.) – Archiwum Ringelbluma.