Jadwigi Śląskiej w Chorzowie (lata 1964–1968; pełnił też funkcję kapelana szpitala) i Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej (w 1968 roku).
W styczniu 1969 roku mianowano go wikariuszem parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Orzeszu (w 1971 roku był jej ekonomem), gdzie objął także urząd rektora orzeskiego kościoła św. Wawrzyńca, powierzając mu za cel stworzenie samodzielnej stacji duszpasterskiej oraz renowację świątyni. 5 maja 1971 roku został mianowany wikariuszem-pomocnikiem w rodzinnej starobieruńskiej parafii św. Bartłomieja Apostoła z pomocą w odbudowie spalonego kościoła św. Walentego.
29 sierpnia 1971 roku został wyznaczony administratorem, a od 11 października tego samego roku proboszczem parafii św. Józefa w Katowicach-Załężu. Z jego inicjatywy przy późniejszej ulicy Obroki w 1972 roku został ustanowiony punkt katechetyczny, który był początkiem późniejszej parafii Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Herberta. W 1986 roku otrzymał tytuł Kapelana Jego Świątobliwości, a od 1994 roku był prezesem Stowarzyszenia Pomocy św. Łazarza.