Ofensywa wielkanocna, znana również jako ofensywa wiosenno-letnia 1972 roku () lub Czerwone Ogniste Lato (wiet. Mùa hè đỏ lửa) – kampania wojskowa prowadzona przez Wietnamską Armię Ludową przeciwko Armii Republiki Wietnamu (ARW) walczącej przy wsparciu lotniczym i morskim Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych w okresie od 30 marca do 22 października 1972 roku, na późnym etapie wojny wietnamskiej.
Ta konwencjonalna inwazja wojsk lądowych (największa od czasu, gdy 300 000 żołnierzy chińskich przekroczyło rzekę Jalu podczas wojny koreańskiej) była radykalnym odejściem od poprzednich działań Wietnamu Północnego. Ofensywa została zaplanowana w celu osiągnięcia decydującego zwycięstwa, które nawet jeśli nie doprowadzi do upadku Wietnamu Południowego, to znacznie poprawi pozycję negocjacyjną Północy w czasie rokowań pokojowych w Paryżu.
Naczelne dowództwo USA spodziewało się ataku komunistów w 1972 roku, ale rozmiar i zaciekłość nowej ofensywy zaskoczyły obrońców, ponieważ atakujący uderzyli na trzech frontach jednocześnie, angażując większość sił Wietnamskiej Armii Ludowej.