W 1921 roku ponownie służył w PKU w Kościanie, w 1 sierpnia tego samego roku przeniesiony został do rezerwy.
1 sierpnia 1921 roku objął funkcję lekarza powiatowego w Kościanie, którą sprawował do końca 1933 roku. Od 1921 roku był także lekarzem domowym kasy chorych w Kościanie, a w latach 1927–1934 jej lekarzem naczelnym. Jednocześnie w latach międzywojennych aktywnie działał w różnych organizacja i stowarzyszeniach. Był prezesem okręgu Grodzisk Wielkopolski Związku Lekarzy Państwa Polskiego, w latach 1922–1934 prezesem koła Kościan Związku Oficerów Rezerwy RP, w latach 1921–1939 drugim wiceprezesem zarządu Polskiego Czerwonego Krzyża w Kościanie, a także prezesem zarządu parafialnej Akcji Katolickiej. Był także aktywny m.in. w: Towarzystwie Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego, kościańskim oddziale Towarzystwa Czytelni Ludowych, Polskim Związku Zachodnim, Kole Przyjaciół Harcerstwa, Kole Przyjaciół Związku Strzeleckiego, Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, Lidze Morskiej i Kolonialnej, chórze „Arion” czy chórze kościelnym. Nie należał do partii politycznych.