Od 1930 była członkinią koła Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici” w Przemykowie, a podczas studiowania na UW pełniła funkcję członka Zarządu Głównego i sekretarza prezydium. Uczestniczyła również w działalności wiciowej na terenie woj. mazowieckiego i kieleckiego oraz pełniła funkcję współredaktorki „Wiciarki”, dodatku do organu związkowego „Wici”. Od 1931 należała do Stronnictwa Ludowego.
W sierpniu 1939 PWK zmobilizowało Marię do obrony cywilnej, podczas której uczestniczyła we wrześniu na terenie Żerania. W październiku za pośrednictwem Janiny Karasiówny została wprowadzona do Służby Zwycięstwu Polski. Uczestniczyła w pracach organizacyjnych i łącznościowych, odbyła wyprawę kurierską do Kielc z rozkazem gen. Michała Tokarzewskiego, pakietem pieniędzy i dowodów osobistych. W 1940 była współorganizatorką konspiracyjnego Stronnictwa Ludowego „Roch” i przeszła do Batalionów Chłopskich. Jako „Ziemska” w KG BCh objęła funkcję Szefa Łączności i Kolportażu. Do jej zadań należało ustalanie punktów łączności na terenie Warszawy oraz organizowanie sieci łączności na obszarze Generalnego Gubernatorstwa i terenów, które zostały włączone do Rzeszy. 2 października 1941 aresztowano ją na Dworcu Głównym w Warszawie z walizką w której przewoziła prasę konspiracyjną. Gestapo przesłuchiwało ją i torturowało w Al.