Eugene Earl Bostic (ur. 25 kwietnia 1913 w Tulsie, zm. 28 października 1965 w Rochester) – afroamerykański saksofonista jazzowy, jump bluesowy, prekursor rhythm and bluesa.
Życiorys Grał na klarnecie w szkole podstawowej, a na saksofonie w drużynie skautowskiej. Jego saksofonowym faworytem był Sidney Bechet. Kiedy w wieku osiemnastu lat opuścił Tulsę, aby wyruszyć w trasę koncertową z zespołem Twelve Clouds of Joy Terrence’a Holdera, był już wirtuozem saksofonu. Kolega z grupy, saksofonista Buddy Tate, wspominał: „Postanowiliśmy przeprowadzić własną próbę umiejętności czytania trudnych ’kwitów’ przez Earla. Tymczasem on, nie chcąc jakiejkolwiek próby, nabił niemożliwie szybkie tempo i już za pierwszym razem zagrał numer z taką swobodą, że tylko on i perkusista dotrwali do końca utworu. Potem już zostawiliśmy go w spokoju".
Na początku lat 20. XX wieku grał w orkiestrach występujących głównie na Środkowym Zachodzie. Ukończył studia w dziedzinie teorii muzyki na Xavier University of Louisiana w Nowym Orleanie. W tym czasie grał także w orkiestrze Fate’a Marable’a na parostatkach pływających po Missisipi.