Chleb flisacki, (oryginalna historyczna nazwa to, chleb chrupacki). Rodzaj chleba, pieczonego z mąki żytniej razowej, z dodatkiem serwatki i skwarek ze świeżej słoniny.
Tradycja wypiekania Chleb flisacki (chrupacki), jest związany bezpośrednio z flisakami z Ulanowa, który od XVII do XIX wieku był dużym ośrodkiem flisactwa w Polsce. Flisacy, wyruszając tratwami z drewnem do Gdańska, potrzebowali chleba, który byłby pożywny, a jego proces czerstwienia stosunkowo długi. Chleb spełniał te oczekiwania i dodatkowo był smaczny. Do jego wypieku używano produktów lokalnych – mąki żytniej razowej, serwatki i skwarków z przetopionej świeżej słoniny. Nie wiadomo dokładnie, od kiedy zaczęto wypiekać ten chleb, jednak tradycja ta istniała jeszcze w drugiej połowie XIX wieku i trwała do wybuchu II wojny światowej, kiedy praktycznie zaprzestano spławów. Ostatni spław drewna przez flisaków ulanowskich odbył się w 1968. Obecnie, odtworzony według starej receptury chleb, stanowi część tradycji flisackiego Ulanowa, jedynego obecnie w Polsce miejsca gdzie kultywuje się tradycje flisackie. Jest wypiekany przy okazji organizowanych miejscowych uroczystości i spławów flisackich.
Składniki i wykonanie