Początkowo nagrywał dla małych wytwórni. Później jednak podpisał kontrakt z firmą RCA Victor, zainteresowaną wówczas nowym stylem w jazzie – bebopem. Podobno ktoś z dyrekcji powiedział mu, że wytwórnia życzy sobie słowa „bop” w nazwie zespołu. Ventura więc nazwał swoją formację: „Bop for the People”, co mogło sugerować, iż wykonywana przez nią muzyka, choć bopowa, będzie przystępnaJoachim-Ernst Berendt, Od raga do rocka, wyd. PWM, 1979, s. 274, 461. W rezultacie powołał w 1948 kolejny big-band, ale i ten szybko zmniejszył do oktetu. Z orkiestry pozostawił w nim śpiewający duet – Jackie & Roy (Jackie Cain i Roy Kral), którego wokalistyka miała niemały wpływ na brzmienie zespołu. Grupa Bop for People działała do końca 1949. W jednej z sesji nagraniowych uczestniczył nawet sam Charlie Parker. Choć Ventura nie odniósł sukcesu komercyjnego na niwie bebopu, przyczynił się do popularyzacji tego stylu.
W latach 50. prowadził z powodzeniem kwartet The Big Four, w którego składzie oprócz niego grali: kontrabasista Chubby Jackson, perkusista Buddy Rich i pianista Marty Napoleon. Ponadto przez krótki czas prowadził w Filadelfii swój klub. Powrócił także do współpracy z duetem Jackie & Roy oraz występów w małych zespołach Krupy, z którym grał również w następnej dekadzie.