Według jego relacji, codzienna racja żywnościowa ograniczała się do wodnistej zupy z kapusty i 20–30 ziaren kukurydzy. Kobiety i mężczyźni przebywali w innych częściach. Podczas swojego pobytu w obozie Kim tylko raz widział więźniarki, podczas budowy drogi poza obszarem kopalni. Wielu więźniów umierało z powodu głodu, chorób lub wypadków w kopalniach. Kim zapamiętał 25 więźniów zamordowanych przez strażników. W 1996 roku został przeniesiony do sąsiedniego obozu nr 18. W 1999 roku uciekł do Chin, cztery lata później przybył do Stanów Zjednoczonych. W 2009 roku wydał wspomnienia pt. Long Road Home. Testimony of a North Korean Camp Survivor.
Shin Dong-hyuk Z obozem nr 14 jest kojarzony Shin Dong-hyuk, aktywista na rzecz praw człowieka w Korei Północnej, który głosił, że urodził się w obozie nr 14 i spędził w obozie w Kaech’ŏn 23 lata życia. Miał on z drugim więźniem podjąć się próby ucieczki z obozu. Gdy jego współtowarzysz zginął porażony prądem ogrodzenia pod wysokim napięciem, Shin miał wykorzystać jego ciało do wspięcia się na drugą stronę. W ciągu czterech lat uciekł z Korei Północnej do Chin, a stamtąd udał się do Korei Południowej, gdzie zamieszkał.