Zagęszczenie wynosić może 6 osobników na kilometr kwadratowy, niektórzy autorzy podają zakres od 3 do 6 na km², wedle jeszcze innych badań może to być 10,5 zwierzęcia na km² bądź też nawet i 33,7 zwierzęcia na km², jak w Jenaro Herrera, gdzie na kilometrze kwadratowym żyje 5,6 grupy, a nawet przy zagęszczeniu 10 grup na kilometr kwadratowy 60 tamaryn czarnoczelnych na kilometr kwadratowy jak w Paucaarillo nad Río Orosa. IUCN podaje tylko 22–38 osobników na km². Zagęszczenie grup wynosi 1,5 na kilometr kwadratowy. Areał danej grupy wynosić może 40 ha z zakresem 25–80 ha, zazębiając się z grupami sąsiednimi w różnym stopniu. Spotkania zdarzają się zazwyczaj na szczególnie bogatych w owoce drzewach, jako że zwierzęta te niezbyt ochoczo bronią granic swych zasięgów. W razie spotkań dochodzić może jednak do niesnasek, zwiększonej czujności, pokrzykiwań, zdarzają się pogonie i nawet walki, przy czym uczestniczą w nich zarówno samce, jak i samice. Agresja jednak zachodzi zazwyczaj pomiędzy osobnikami nie różniącymi się płcią. Bitwy takie trwają średnio 25 minut, aczkolwiek odnotowywano i dwugodzinne. Wygrywa zwykle i tak liczniejsza grupa. Jednego dnia grupa pokonuje dystans średnio 1845 m.