W czerwcu 1944 roku we współpracy z Eichmannem, pomógł w skierowaniu 20 tysięcy Żydów do pracy przymusowej w Austrii za około 5 milionów franków. Współpracując z Kurtem Becherem wspierał Żydów przebywających w niemieckich obozach koncentracyjnych.
Podczas procesów norymberskich wstawił się za Kurtem Becherem i innymi nazistami, z którymi prowadził negocjacje. W 1947 roku wyjechał do Palestyny, gdzie zaangażował się w działalność ruchu syjonizmu socjalistycznego i został członkiem partii Mapai. Od 1952 roku był rzecznikiem Ministerstwa Przemysłu. W 1953 roku opublikował ulotkę, w której oskarżał Kasztnera o kolaborację z nazistami, za co został pozwany przez Kasztnera. Podczas procesu sędzia uznał, że Kasztner poświęcił wielu węgierskich Żydów na rzecz uratowania tylko niektórych. W styczniu 1958 roku Sąd Najwyższy unieważnił wyrok.
4 marca 1957 roku został postrzelony przed swoim domem w zamachu przeprowadzonym przez trzech byłych członków terrorystycznej organizacji Lechi. Zmarł w wyniku odniesionych obrażeń 15 marca.