Jednym z głównych zadań sklepów komercyjnych było przygotowanie społeczeństwa do wprowadzenia wyższych cen, a także wyrobienie przeświadczenia, że braki w zaopatrzeniu wynikają głównie ze zbyt niskich cen w detalicznym handlu państwowym. Była to również niejawna, ukryta podwyżka cen towarów. W 1976 wprowadzono ceny komercyjne na cukier poza systemem reglamentacji kartkowej (26 zł za kilogram przy cenie cukru reglamentowanego 10,50 zł). Sprzedaż mięsa w cenach komercyjnych rozpoczęto rok później, początkowo w niewielkich ilościach; w połowie 1977 w całej Polsce było 17 sklepów komercyjnych, w 15 największych polskich miastach. Sprzedawano tam jedynie 0,2% całkowitej masy mięsa oferowanej w sprzedaży krajowej. Po pewnym czasie w sklepach komercyjnych sprzedawano już 10% całkowitej masy mięsa, głównie jego najlepsze i najpopularniejsze gatunki.
Reakcja społeczeństwa na istnienie samych sklepów i sprzedawany w nich asortyment była jednoznacznie negatywna. Według informacji MSW z 1978, społeczeństwo odbierało istnienie tego typu sklepów jako podział na „kasty”, a same sklepy jako obsługujące „prywaciarzy, złodziei i paserów”. Stały się one obiektem żartów, dowcipów, przeróbek piosenek i wierszy, np.