W 1941 uciekł z obozu do Lyonu, wstąpił do Wolnych Strzelców i Partyzantów Francuskich i przyjął pseudonim Roman. W 1943 został dowódcą oddziału. Awansował na podporucznika, porucznika i kapitana. 15 czerwca 1944 został mianowany majorem i dowódcą wojskowego Międzyokręgu Południe. Wyróżnił się w 1944 w czasie wyzwalania Lyonu.
Latem 1945 wrócił do kraju, a w sierpniu tego roku został członkiem Polskiej Partii Robotniczej. We wrześniu 1945 został przyjęty do Wojska Polskiego i wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Wydziału Informacji Okręgu Wojskowego nr I w Warszawie. 9 maja 1946 został awansowany na podpułkownika w korpusie oficerów piechoty. 22 maja tego roku został szefem Wydziału Informacji Marynarki Wojennej. 15 października 1946 został odwołany z zajmowanego stanowiska, lecz formalnie pozostawał szefem wydziału do 3 stycznia 1947. Następnie pełnił służbę w Oddziale II Sztabu Generalnego na stanowisku zastępcy kierownika sekcji II wydziału II. Od 1 lipca 1948 pełnił służbę poza organami bezpieczeństwa. 1 stycznia 1949 został przeniesiony do Głównego Inspektoratu Ochrony Pogranicza na stanowisko szefa wydziału personalnego. Od 1 grudnia 1950 pełnił służbę w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego na stanowisku naczelnika wydziału I Departamentu I.