Najstarsza wzmianka o gubernatorach znanych z imienia pochodzi z urartyjskiej inskrypcji czasów panowania Menui (810–786 p.n.e.). Inny namiestnik wymieniony został w inskrypcji z Elazığ króla Sarduriego II (764–735 p.n.e.). Kilkadziesiąt asyryjskich listów wywiadowczych epoki Sargona II (722–705 p.n.e.) wzmiankuje – w tym z imienia – o lokalnych urartyjskich dowódcach wojskowych i zarządcach prowincji. W kontekście badań nad tą korespondencją z VIII wieku p.n.e. usiłuje się ustalić zarówno pełne kompetencje wspomnianych urzędników, jak i lokalizację niektórych ziem.
Aparat centralny Fragmentaryczność źródeł urartyjskich, poświadczających nazwy urzędów aparatu centralnego, nie pozwala w pełni ustalić kompetencji poszczególnych urzędników, można je określić tylko w przybliżeniu: lúA.ZUM-li (dawn. lúA.NIN-li) – nazwa pojawia się też na pieczęciach cylindrycznych i dawniej uważano, że to następca tronu, po weryfikacji jednak stwierdzono, że to wysoki dostojnik państwowy, który może rozkazywać pozostałym urzędnikom. Nie wykluczone, że tak honorowano członków rodziny królewskiej ze względu na typowo królewskie imiona, współwystępujących z tytułem. lúA.ZUM-li mógł zastępować króla podczas przebiegu państwowych obrzędów religijnych czy w nadzorze nad pracami irygacyjnymi.