do Bułgarii, Czechosłowacji lub Jugosławii.
thumb|240px|Ośrodek wczasowy w Sierakowie
Głównym organizatorem wczasów był powołany w roku 1949 Fundusz Wczasów Pracowniczych, posiadający domy wczasowe w często atrakcyjnych miejscowościach podgórskich lub nadmorskich, np. Zakopanem czy Międzyzdrojach. Ponadto przygotowywano wypoczynek dla dzieci i młodzieży, głównie w formie kolonii oraz obozów harcerskich, organizowanych także na terenach wiejskich; młodzież nocowała wówczas w budynkach szkolnych.
Oferta FWP nie była sprzedawana zainteresowanym na zasadach komercyjnych; ubiegający się o miejsce musieli mieć skierowanie wydane najczęściej przez ich zakład pracy. Pracownik również nie dostawał skierowania automatycznie, a przechodził proces weryfikacji; uprzywilejowane miejsce mieli np. członkowie PZPR. Jako że skierowania na wczasy były towarem deficytowym, ich uzyskanie wiązało się nierzadko z nieprawidłowościami, np. korupcją lub wykorzystywaniem znajomości. Wczasowicze mieli także możliwość zorganizowania wyjazdu, np. na wieś, własnym sumptem. Zakłady pracy dofinansowywały taki rodzaj wypoczynku w formie tzw. „wczasów pod gruszą”.