W styczniu 1928 został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym przydziałem na stanowisko rejonowego inspektora koni w Poznaniu. 15 grudnia tego roku został zameldowany z rodziną w Poznaniu przy ul. Głogowskiej 65. W czerwcu 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII. Z dniem 30 kwietnia 1931 został przeniesiony w stan spoczynku. 9 lipca tego roku wymeldował się w Poznaniu i wyjechał z rodziną do Lublina. Zwolnienie z czynnej służby pozostawało w bezpośrednim związku z prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem karnym o nadużycia na stanowisku rejonowego inspektora koni. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lublin Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr II. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939, dostał się do niewoli sowieckiej i został osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja pod pozycją 1210.