Hamatecjum złożone z gęstej palisady szklistych, rozgałęzionych i anastomozujących, żelatynizowanych komórkowych nibywstawek o długości ok. 80 µm i średnicy 2–3 µm, z wierzchołkami czasami lekko spuchniętymi. Worki 44–58 × 11–15,5 µm, maczugowate do cylindryczno-maczugowatych, raczej krótkotrzonowe, z wierzchołek tępymi do zaokrąglonych, bardzo grubościenne, szczególnie w kierunku wierzchołka,, 8-zarodnikowe. Askospory 10,5–13,5 (–15) x 4,5–6 µm, ułożone dwurzędowo, maczugowate, lekko wcięte na przegrodzie, dwukomórkowe, górna komórka zaokrąglona, dolna cylindryczno-elipsoidalna, złocistobrązowa, dość grubościenna, z brodawkowatą ornamentacją utworzoną z wyciśniętego pigmentu, bez galaretowatej osłonki lub przydatków. Anamorfa Konidiom tworzy się w warstwie powierzchniowej plechy żywiciela. Są to pyknidia o średnicy 60–90 µm, kształcie od stożkowatego do gruszkowatego, z widoczną ostiolą. Ściana pyknidium o grubości 2–3 komórek, z zewnętrzną ciemnobrązową warstwą tekstury epidermoidea, która jest częściowo pokryta grubościennymi strzępkami. Konidioforów brak. Komórki konidiotwórcze 4–4,5 × 3–3,5 µm, tworzące warstwę wyścielającą całą wewnętrzną ścianę, ampułkowate, proliferujące na 1–2 annelidach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Abrotalus Bertiego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.