Uzyskał także stopień pułkownika, w 1991 przeszedł w stan spoczynku.

Od sierpnia 1948 działacz Polskiej Partii Robotniczej, następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, pełnił funkcję sekretarza Komitetu Uczelnianego WAT (1967). Od grudnia 1974 do maja 1980 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, równocześnie w 1980 przewodniczył Radzie ds. Gospodarstwa Aparaturą Badawczą. W latach 1980–1981 zastępca szefa Szefostwa Badań i Rozwoju Techniki Wojskowej Ministerstwa Obrony Narodowej, następnie do 1986 dyrektor generalny Ministerstwa Górnictwa i Energetyki. W latach 1987–1991 dyrektor Instytutu Maszyn Roboczych WAT.

W 1991 został prezesem i szefem rady nadzorczej spółki Awat, zajmującej się komercjalizacją wynalazków tworzonych na macierzystej uczelni. Był założycielem Stowarzyszenia Przyjaciół Wojskowej Akademii Technicznej.

23 listopada 2012 pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach z udziałem kompanii reprezentacyjnej Wojska Polskiego. Był żonaty, miał syna i córkę.

Wyróżnienia Wyróżniony m.in.