Dwór w Służewie na Kujawach, który otrzymali w wyniku podziału majątku, stał się jednym z najbardziejowych miejsc spotkań polskiej elity tamtych czasów. Odnowiony zamek, niegdyś obronna siedziba Górków i Kmitów, został przekształcony w reprezentacyjną rezydencję przez Antoniego Wodzińskiego, chorążego brzeskokujawskiego. Zamek charakteryzował się architekturą z cegły różowej z gzymsami, dwunastoma oknami frontowymi oraz czterema wieżyczkami z żelaznymi chorągiewkami datowanymi na 1650 rok. Otaczał go piękny park zaprojektowany według planów Alphonse'a.
W Służewie gościli znakomici ludzie tamtych czasów:
Gabriel Wodziński – biskup smoleński, wzorowy kapłan i światły senator. Marianna z Wodzińskich Walewska – późniejsza księżna Ludwikowa Radziwiłłowa, ordynatka na Klecku. Generał Ignacy Wodziński – komendant korpusu kadetów. Rodziny spokrewnione: Mikorscy ze Słubic, Lasoccy, Kościelscy, Skarbkowie.
Późniejsze lata i dziedzictwo Rodzina Wodzińskich napotkała wiele wyzwań w połowie XIX wieku, w tym polityczne zawirowania i utratę majątków w wyniku wydarzeń krajowych. Po powstaniu listopadowym i emigracji, Teresa Wodzińska doświadczyła trudów związanych z wygnaniem i zmianami społeczno-politycznymi tamtego okresu.