Opactwo cesarskie Ochsenhausen (niem. Reichsabtei Ochsenhausen) – dawny klasztor zakonu benedyktynów znajdujący się w niemieckim mieście Ochsenhausen.
Historia Placówka została założona przez rodzinę von Wolfertschwendenów. W 1093 roku miała miejsce konsekracja klasztoru podległego benedyktynom z St. Blasien. W 1395 roku zakonnicy uzyskali prawo do samodzielnego wyboru opata. W 1495 Ochsenhausen zostało opactwem cesarskim, a każdy kolejny opat nosił godność hrabiego. W tym samym roku ukończono budowę późnogotyckiego kościoła. Na początku XVII wieku, staraniem opata Johannesa Langa, wmurowano kamień węgielny pod budowę nowego, czteroskrzydłowego kompleksu. Pracami zajął się m.in. rzeźbiarz czy architekt Johann Michael Fischer; wg jego projektu przebudowano wschodnie skrzydło z klatką schodową. Liczba mnichów mieściła się przeważnie w przedziale między 40 a 50, zarządzali oni szkołą i 38 wsiami, a na krótko przed kasatą opactwu podlegał obszar o powierzchni 255 km2 zamieszkiwany przez 8665 mieszkańców. W 1803 roku, w trakcie wojen napoleońskich, klasztor zsekularyzowano, a w 1825 sprzedał go Królestwu Wirtembergii, uprzednio wywożąc z niego wyposażenie biblioteki i wszystkie kosztowności. XVII-wieczne dzwony zarekwirowano podczas II wojny światowej.