Toyota rozpoczęła projektowanie Corolli na początku lat 60. Japońskie społeczeństwo stawało się coraz bogatsze i potrzebny był popularny model, większy od Toyoty Publica z silnikiem 0,8 l. Szefem zespołu projektantów był inżynier Tatsuo Hasegawa. Samochód otrzymał zawieszenie MacPhersona i 4-stopniową skrzynię biegów, a drążek zmiany biegów zamontowano nie przy kierownicy, lecz na podłodze. Samochód miał 2 rodzaje nadwozia: 2-drzwiowy sedan i 4-drzwiowy sedan.
Specjalnie z myślą o montażu Corolli Toyota zbudowała fabrykę w Takaoka, pierwszą, której prace kontrolował komputer. Nowa fabryka Kamigo produkowała silniki do Corolli.
W maju 1967 roku zadebiutowała wersja kombi, a miesięczna sprzedaż przekroczyła 10 tys. egzemplarzy. W 1968 roku sprzedaż wyniosła ponad 167 tys. aut i rozbudowano fabrykę w Takaoka, w rok później sprzedano 248 tys. aut. W październiku 1968 miesięczna produkcja przekroczyła 100 tys. egzemplarzy. W ten sposób powstała masowa motoryzacja w Japonii.
W 1968 roku rozpoczęła się sprzedaż Corolli w USA. Samochód został wyposażony w tarczowe hamulce i silnik 1,2 l o mocy 68 KM. Dzięki Corolli w 1969 roku Toyota była drugą pod względem popularności marką importowaną do USAI generacja 1966 – 1970.