Całe społeczności wsi i miast gromadzą się wokół piaszczystych ringów, na których walczą zapaśnicy, dopingując swoich faworytów.
W trakcie walki zawodnicy starają się powalić na ziemię przeciwnika siłą własnych rąk, nóg i tułowia oraz przy użyciu specjalnego materiałowego pasa zwanego satpa () przewiązywanego wokół bioder i uda. W różnych regionach obu krajów rozwinęły się nieco odmienne techniki walki. Zwycięzca zawodów otrzymuje tytuł Changsa () oraz dostaje w nagrodę byka będącego symbolem obfitości, na którym następnie triumfalnie objeżdża okolicę.
Tradycję kultywują wszyscy członkowie lokalnych społeczności – od dzieci po osoby starsze. Wiedza o ssireum przekazywana jest z pokolenia na pokolenie w rodzinach, a także nauczana jest w szkołach, klubach, na uniwersytetach i podczas dorocznych turniejów zapaśniczych. Zapasy wzmacniają poczucie przynależności do społeczności, solidarność i współpracę w jej obrębie. Z racji niewielkiego ryzyka kontuzji sport ten zalecany jest dla poprawy zdrowia fizycznego i psychicznego.
Tradycja ssireum jest również podtrzymywana wśród koreańskiej diaspory zamieszkującej m.in. Japonię, Stany Zjednoczone, Chiny czy Uzbekistan. W Polsce funkcjonuje Związek Sportowy Polska Unia Ssireum z siedzibą w Lublinie, który ma na celu popularyzację tej dyscypliny sportu.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Obiekty z listy niematerialnego dziedzictwa UNESCO Kategoria:Koreańskie sztuki walki