Habilitował się pracą na temat tłumaczeń Christopha Martina Wielanda (1733-1813) prac Williama Szekspira (1564-1616).
W 1906 roku otrzymał prestiżowe Stypendium Rhodes na studia w Magdalen College w Oksfordzie, gdzie studiował do 1908 rokuRollmann, Hans (1982). „Die Berufung Ernst Stadlers an die Universität Toronto: Eine Dokumentation”. W: A Journal of Germanic Studies. Tom 18, Nr 2, s. 79–113..
Od 1910 do 1914 r. uczył filologii niemieckiej jako profesor w Brukseli. W Brukseli zaprzyjaźnił się z Carlem Sternheimem niemieckim dramaturgiem i autorem opowiadań. (1878-1942)Strona internetowa biografie-niemieckie.pl/ernst-stadler..
Po wybuchu I wojny światowej został powołany do Armii Niemieckiej jako oficer rezerwy i zginął podczas bitwy we Flandrii rażony granatem, w bitwie pod Zandvoorde niedaleko YpresRollmann, Hans (1985). „The New Critical Stadler edition: Addenda to work, correspondence and bibliography”. W: A Journal of Germanic Studies. Tom 21. Nr 3 str. 286–302.Strona internetowa biografie-niemieckie.pl/ernst-stadler.. Na jego wczesną twórczość poetycką wpłynęli Stefan George i Charles Péguy, ale po 1911 roku Stadler stworzył swój indywidualny styl. Jego najważniejszy tom poezji, Der AufbruchErnst Stadler Der Aufbruch (ed.