W sferze religijnej przewodniczył Konferencji Episkopatu Kolumbii (od jej ustanowienia w 1908 do śmierci) oraz Kongresowi Eucharystycznemu w 1913 i Maryjnemu w 1919. 17 listopada 1902 uzyskał od Leona XIII dla siebie i swoich następców tytuł prymasa Kolumbii. W 1917 poważnie zachorował, tak że udzielono mu ostatniego namaszczenia. Wyzdrowiał, jednak nie odzyskał już sprawności umysłowej i fizycznej sprzed choroby, nie był też w stanie chodzić. Uznawany był za umiejętnego, ale autorytatywnego przywódcę, niewdającego się w polemikę przeciwko swoim zarządzeniom.
Zmarł 2 stycznia 1928 roku i został pochowany w katedrze prymasowskiej w Bogocie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kolumbijscy biskupi katoliccy Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Rzymie Kategoria:Ludzie urodzeni w Bogocie Kategoria:Urodzeni w 1844 Kategoria:Zmarli w 1928