W 1945 powrócił do formacji Basiego, w której grał do 1947, a potem jeszcze w latach 1957–1962.
W 1962 rozpoczął długoletnią pracę muzyka studyjnego w koncernie telewizyjnym NBC. Od 1967 grał w orkiestrze codziennego programu „The Tonight Show” aż do 1992, kiedy dokonano zmian w formule widowiska. W tym czasie także był współzałożycielem w 1966 big-bandu Thada Jonesa/Mela Lewisa, oraz dużo nagrywał ze słynnymi muzykami: bandliderami Louie’em Bellsonem, Gilem Evansem i Quincym Jonesem, kontrabasistą Charlesem Mingusem oraz organistą Jimmym Smithem. Ponadto jako sideman pracował z takimi gwiazdami rocka i bluesa, jak grupa The Band oraz B.B. King. Uczestniczył w nagraniach ścieżek dźwiękowych do wielu filmów fabularnych, m.in. przebojów kinowych: Płonące siodła Mela Brooksa i Kolor purpury Stevena Spielberga.
Pod jego nazwiskiem ukazały się zaledwie trzy albumy. Ale wszystkie utwory zagrał tylko na płycie Horn of Plenty. Był przede wszystkim poszukiwanym sidemanem. Jako lider jednak wystąpił na szeregu festiwali jazzowych – szwajcarskim Festival de Jazz de Montreux, holenderskim North Sea Jazz Festival w Hadze (obecnie Rotterdamie), francuskim Jazz à Juan w Antibes i kalifornijskim Concord.