W 1948 roku Slánský podczas zebrania Kominformu w Bukareszcie przedstawił plan utworzenia związku, który został zaakceptowany przez Andrieja Żdanowa, Gieorgija Malenkowa i Władimira Susłowa.
Walka komunistów z Kościołem rozpoczęła się bezpośrednio po praskim zamachu stanu w 1948 roku. Zlikwidowano wpływową prasę katolicką, wywłaszczono ziemskie majątki kościelne, znacjonalizowano szkoły i szpitale katolickie, zakazano księżom przyjmowania ofiar od wiernych, rozpowszechniano propagandę antyreligijną i antyklerykalną, powołano tzw. szóstki kościelne (które m.in. nakłaniały księży do współpracy z komunistami), aresztowano ks. Jana Šrámka, obsadzając w jego miejsce przewodniczącym ČSL uległego władzy ks. Josefa Plojhara. Jesienią 1948 roku rozwiązano istotne organizacje katolickie: Katolicki Związek Kobiet Słowackich i Związek Czeskiej Młodzieży Katolickiej. Utrudniona działalność charakteryzowała także Akcję Katolicką, która po II wojnie światowej wznowiła działalność na Słowacji. W grudniu 1948 roku, pod zarzutem rozbijania jedności społeczeństwa, do siedziby Akcji Katolickiej w Bratysławie wkroczyła policja.