Na spotkaniu założycielskim referat wygłosił ks. Josef Plojhar krytykując Watykan i hierarchię kościelną. Wybrano wówczas 60-osobowy komitet centralny, na którego czele stanął , reżyser operowy w praskim Teatrze Narodowym. 22 czerwca ukonstytuował się słowacki komitet, którego przewodniczącą została Šára Šurányiová. Rozpoczęto organizowanie konferencji wiernych, wywieranie nacisków na księży i zbiórkę podpisów popierających ruch.
15 czerwca episkopat czechosłowacki wydał list pasterski pt. „”, krytykujący „Akcję Katolicką” jako nieautentyczną, mającą na celu rozbicie jedności Kościoła. Mimo zakrojonej na szeroką skalę akcji policji, w tym zastraszania księży, rewizji plebanii i przedstawiania fałszywych zakazów pochodzących rzekomo od abpa Josefa Berana, list został odczytany 19 czerwca w 55% parafii. 20 czerwca w Rzymie Święte Oficjum opublikowało oficjalny dekret, potępiający „Akcję Katolicką”. Stolica Apostolska nakładała tym samym ekskomunikę na wszystkie osoby, które w sposób świadomy i dobrowolny przyłączyły się do ruchu. 26 czerwca w 90% parafii został odczytany kolejny list pasterski, w którym biskupi krytykowali działania rządu wobec Kościoła i potępiali „Akcję Katolicką”. Księża, którzy poza odczytaniem listu dodawali doń swój komentarz, byli aresztowani.