Nie ma żadnych pozostałości osłony. Blaszki Kremowobiałe,białe lub żółtawobiałe, dość szerokie, z brzegiem strzępiastym lub lekko strzępiastym i ząbkowanym. Trzon Wysokość do 20 cm, grubość 1–3 cm, zwężający się ku górze, początkowo biały, następnie bardziej lub mniej szary lub żółtawoszary, pstrokaty. Brak pierścienia. Charakterystyczną cechą jest bardzo duża, biała, błoniasta i trwała pochwa. Cechy mikroskopowe Zarodniki 10,2–15 × 9,5–15 µm, kuliste, prawie kuliste lub szeroko elipsoidalne, w odczynniku Melzera nieamyloidalne. Sprzążkiu nasady podstawek rzadkie. Gatunki podobne Bardzo podobny jest muchomor wielkopochwowy (Amanita magnivolvata''). Odróżnia się elipsoidalnymi zarodnikami.
Występowanie i siedlisko Znany jest tylko w Europie. Brak go w opracowanej przez Władysława Wojewodę „Krytycznej liście wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski”, ale jego stanowiska w Polsce podano w późniejszych latach.
Muchomory to naziemne grzyby mykoryzowe. We Francji, gdzie został po raz pierwszy opisany, rósł pod świerkami i jodłami, w Polsce notowany pod bukami.
Przypisy
Kategoria:Muchomorowate Kategoria:Mykobiota Polski