Przed 1945 nie należał do żadnej partii. Następnie działał w Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, od kwietnia 1945 należał do egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PPR w Olsztynie i był w nim II sekretarzem. W lutym 1945 zatrudniony w Ministerstwie Administracji Publicznej. W marcu 1945 na własną prośbę trafił z grupą inicjatywną do Olsztyna, uchodził za protegowanego Jakuba Prawina. Od 30 marca 1945 pełnił funkcję pierwszego prezydenta miasta, początkowo także starosty powiatu grodzkiego (następnie na fotelu starosty zastąpił go Michał Musiał, pierwotnie przeznaczony na stanowisko prezydenta). Formalnie mianowany na to stanowisko 20 kwietnia. Zajmował je do 5 listopada 1945 (pod koniec 1945 rozpoczął urlop, z którego nie powrócił już na stanowisko). Miało to związek z jego rezygnacją i nieprawidłowościami w Mazurskim Zrzeszeniu Chemicznym, którego był udziałowcem. W związku z tą sprawą na początku 1946 trafił do więzienia, jednak w sierpniu 1946 sprawę umorzono z braku dowodów.