Ciało wieńczy ogon o długości 5/9 długości głowy i tułowia. Monodelfy ogólnie ogony mają dość krótkie. Bliższe 10 mm jego długości pokrywa futro, zarówno od strony grzbietowej, jak i brzusznej. Reszty ogona nie pokrywa futro. Jest ona ubarwiona na dwie kontrastujące barwy. Grzbiet jest ciemniejszy od bledszej strony brzusznej.
Dłonie i stopy pokrywa włos krótki i blady, skóra jest prawdopodobnie na dłoniach różowawa, a na stopach bladoszarawa. Dłonie i stopy dydelfowatych mają po 5 palców.
Genetyka Kariotyp monodelfa peruwiańskiego nie został poznany pomimo pobrania komórek szpiku kostnego. U monodelfa szarego występuje 18 chromosomów, u kapturowego również. Gatunek odróżnia od jego krewnych sekwencja genu kodującego cytochrom b.
Systematyka Historia badań nad monodelfem peruwiańskim sięga publikacji Andersona. W 1997 Anderson zbadał prawie 37 000 okazów boliwijskich ssaków z ponad 300 gatunków. Znalazł się wśród nich niezaliczony do żadnego gatunku okaz monodelfa określany przez autora jako „Monodelphis sp. A”. Opisywany był jako podobny do monodelfa szarego, ale o mniejszych rozmiarach. Sam Anderson nie znalazł w nim żadnych cech odróżniających od innych monodelfów.