Motyw i teksty piosenek Narratorem Chromakopii jest matka Tylera, Bonita Smith. Koncepcja ta została zainspirowana doświadczeniami dorastania w Los Angeles i lekcjami życia, których Smith udzieliła mu w dzieciństwie, a które zaczął rozumieć i doceniać, dorastając. Przed wydaniem albumu pojawiły się spekulacje, że płyta może być oparta na historii Chromy Wielkiego – potężnego dyrygenta, którego orkiestra tworzy kolory świata – z dziecięcej powieści z 1961 roku The Phantom Tollbooth. Jake Hawkes z Dork zauważa, że postać ta nawiązuje do estetyki albumu, ale ma niewielki wpływ na materiał tekstowy.
Krytycy muzyczni określili Chromakopię jako album poruszający tematykę kryzysu wieku średniego, skupiający się na obawach młodych dorosłych dotyczących ich nowo rozpoczętej dorosłości. Protagonista albumu, St. Chroma, zostaje przedstawiony w otwierającym płytę utworze o tej samej nazwie. Bonita Smith opisuje go jako światło i mówi mu, aby nigdy nie przygaszał swojego światła dla nikogo. W utworze „Rah Tah Tah” można usłyszeć przechwałki w tekście, w którym Tyler ogłasza się największym raperem z Los Angeles zaraz po Kendricku Lamarze. „Noid”, główny singiel albumu, bada jego niepokoje związane z kulturą celebrytów i relacjami paraspołecznymi.