Stefan Lipicki (ur. 22 lipca 1910 w Tempelhof, obecnie w granicach Berlina, zm. 13 listopada 1981 w Kołobrzegu) – polski działacz państwowy i inżynier budownictwa, w 1945 prezydent Kołobrzegu.

Życiorys Z wykształcenia inżynier budownictwa, po ukończeniu studiów powołany do wojska. Pracował przez pewien czas w Poznaniu. Od lutego 1939 służył w Wojsku Polskim. W trakcie kampanii wrześniowej był dowódcą plutonu w 25 Dywizji Piechoty i dowódca kompanii w 17 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty. 26 września 1939 trafił do niemieckiej niewoli, z której trzykrotnie uciekał. W efekcie został skazany na dwa lata obozu. Przebywał w oflagu II C Woldenberg, w styczniu 1945 uwolniony z niego przez Armię Czerwoną.

Następnie powrócił do Poznania. Podjął pracę w zespole pełnomocnika Rządu RP na Okręg Pomorze Zachodnie, początkowo odpowiadał za zabezpieczenie mienia państwowego w biurze w Pile, w kwietniu 1945 zatrudniony jako kierownik Biura Techniczno-Budowlanego w Kołobrzegu i pracownik starostwa powiatu kołobrzeskiego (z powodu zniszczeń wojennych zlokalizowanego w Karlinie). 31 maja 1945 powierzono mu stanowisko prezydenta Kołobrzegu (mimo że miasto liczyło wówczas niewiele ponad 2 tysiące osób;