Rozkazem Dowódcy AK nr 512 z 2 października 1944 została odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari za wyróżniające się męstwo w służbie bojowej i walkach Powstania warszawskiego. Trzykrotnie została odznaczona Krzyżem Walecznych (po raz pierwszy w 1942, następnie dwukrotnie w 1944).
3 października po kapitulacji powstania razem z Janem Mazurkiewiczem i towarzyszącym mu oficerom wyszła z Warszawy w kolumnie jeńców cywilnych, z której zdołali zbiec w Pruszkowie. W następnych miesiącach współpracowała z Mazurkiewiczem. 1 sierpnia 1945 roku oboje zostali aresztowani przez Urząd Bezpieczeństwa i i uwięzieni w więzieniu mokotowskim przy ul. Rakowieckiej. Wkrótce po aresztowaniu została zwolniona. W ramach akcji ujawniania sprawowała funkcję sekretarki Centralnej Komisji Likwidacyjnej AK. W tym samym czasie opiekowała się sierotami, inwalidami wojennymi i rodzinami poległych żołnierzy oraz uczestniczyła w pracach nad urządzeniem Cmentarza Wojskowego na Powązkach. W 1948 rozwiodła się ze Stanisławem Zienkiewiczem, w tym samym roku wyszła za Jana Mazurkiewicza.