thumb|Więzienie Gestapo w Jaśle, w którym uwięziono Eleonorę Goleń Eleonora Goleń z domu Wojnarowicz (ur. 1908 w Wójtowej koło Biecza, zm. 1943 w Jaśle) – Polka, rozstrzelana za pomaganie Żydom w czasie II wojny światowej i okupacji niemieckiej.
Życiorys Eleonora Goleń urodziła się 7 kwietnia 1908 r. w Wójtowej koło Biecza. Była piątym dzieckiem w rodzinie Karola Wojnarowicza i Anny z domu Rewisińskiej. W wieku 20 lat wyszła za Stanisława Golenia. Mieszkali w Niegłowicach i w Harklowej.
W 1942 roku podczas okupacji niemieckiej w Polsce postanowili pomóc żydowskiej rodzinie Parzyczewskich. Eleonora przedstawiała dziewczynkę jako córkę siostry Stanisława Golenia, Heleny, która z mężem zaginęła w czasie wojny na wschodzie Polski.
W grudniu 1942 r. Eleonora Goleń i młoda Żydówka Alina (lub Anna) Parzyczewska zostały aresztowane przez Gestapo i przewiezione do więzienia w Jaśle.
Dziewczynkę rozstrzelano 10 grudnia 1943 roku. Eleonora poddana została miesięcznemu śledztwu.
5 stycznia 1943 r. została rozstrzelana pod murem więzienia w Jaśle. Była to egzekucja pokazowa. Wcześniej niemieccy oprawcy poniżali Eleonorę, pokazując mieszkańcom, co grozi za udzielanie schronienia Żydom.
Nie pozwolono zabrać ciała rodzinie.